Ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός Ρύθμισης Οφειλών είναι ένα από τα πιο ολοκληρωμένα εργαλεία για τη ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο και τις τράπεζες. Παράλληλα όμως, η σύγκριση του με άλλες μορφές διαχείρισης των οφειλών αποτελεί βασικό βήμα ώστε ο οφειλέτης να κατανοήσει σφαιρικά όλες τις δυνατότητες που έχει στη διάθεσή του.
Ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός δίνει τη δυνατότητα σε ιδιώτες, επαγγελματίες και επιχειρήσεις να ενοποιήσουν όλες τις οφειλές τους και να πετύχουν μακροχρόνιες ρυθμίσεις, οι οποίες μπορεί να φτάσουν έως και τις 240 δόσεις για το Δημόσιο και τις 420 για τράπεζες και servicers. Η διαδικασία είναι πλήρως ψηφιακή μέσω πλατφόρμας με την χρήση κωδικών taxis και στηρίζεται σε αλγόριθμο. Με την υπαγωγή στον εξωδικαστικό μηχανισμό, είναι συχνά δυνατή η μείωση των προσαυξήσεων και των τόκων αλλά και το «κούρεμα» της βασικής οφειλής.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων της Εφορίας και των Ασφαλιστικών Ταμείων που είναι διαθέσιμη σε όλους τους οφειλέτες και για την οποία δεν απαιτείται η αξιολόγηση της βιωσιμότητας, όπως στον Εξωδικαστικό. Όμως, ο αριθμός των δόσεων είναι μικρός και δεν επιτρέπει ουσιαστική μείωση του ύψους της οφειλής τελικά, ούτε δυνατότητα μακροχρόνιας αποπληρωμής. Έτσι, οι μηνιαίες δόσεις συχνά προκύπτουν υψηλές και «αβάστακτες», γεγονός που δυσκολεύει όσους έχουν μειωμένο εισόδημα ή πολλές οφειλές.
Μια άλλη εναλλακτική του Εξωδικαστικού Μηχανισμού, είναι η υπαγωγή στον Πτωχευτικό Κώδικα. Πρόκειται ωστόσο για μια πιο σύνθετη, κοστοβόρα και χρονοβόρα διαδικασία μέσω δικαστηρίου, η οποία απαιτεί χρόνο, έξοδα και εξειδικευμένη νομική υποστήριξη, κάτι που την καθιστά δύσκολη επιλογή για τους περισσότερους οφειλέτες. Επιπλέον, με την πτώχευση, διαγράφονται τα περισσότερα χρέη σε έως 3 χρόνια, αλλά έχει πολύ βαριές συνέπειες: χάνεται η περιουσία, χάνεται η δυνατότητα πίστωσης και καταχωρείται στα μητρώα ο οφειλέτης ως «μη φερέγγυος», σε μια η διαδικασία δημόσια και δεσμευτική πλήρως στην πραγματικότητα.
Τέλος, υφίσταται η λύση της απευθείας διαπραγμάτευσης με τις τράπεζες, τα funds και του servicers, μια ως ένα βαθμό ευέλικτη διαδικασία, αφού κάθε περίπτωση εξετάζεται μεμονωμένα. Ωστόσο, ειδικά όταν υπάρχουν πολλαπλές οφειλές ή όταν ο οφειλέτης δεν έχει την αναγκαία διαπραγματευτική εμπειρία, ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός είναι προτιμότερος.
Συνολικά, ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός ξεχωρίζει ως η πληρέστερη και πιο ευέλικτη λύση για πολίτες και επιχειρήσεις που χρειάζονται μακροπρόθεσμη ρύθμιση, πιθανό κούρεμα και ενοποίηση χρεών, αφού ληφθούν σοβαρά υπόψη τα εισοδήματα και τα πάγια έξοδα τους από τον αλγόριθμο. Οι υπόλοιπες επιλογές, αν και εξακολουθούν να είναι χρήσιμες, έχουν πιο περιορισμένο πλαίσιο χρονικά και μικρότερη ευελιξία στο ύψος, τον αριθμό δόσεων αλλά και μη σίγουρη εξασφάλιση της διατήρησης της περιουσίας και της πιστοληπτικής ικανότητας του οφειλέτη.
